Fabuła gry kończy się w następujący sposób: Rayman ucieka z więzienia i lecz dostrzega piknik, który sobie zorganizował z dziećmi Globoksa jeszcze na początku gry. Dopiero wtedy sobie przypomina o reszcie małych stworków nadal uwięzionych na stadionie. Dostrzega dziury, przez którą Kórliki się przedostały na ich piknik. Postanawia przejść przez jedną by uratować dzieci Globoksa.

Głosów użyczyli

Zobacz też

• Kórliki
• Rayman (postać)
• Rayman
• Rayman Raving Rabbids 2
• Rayman Raving Rabbids TV Party

• Nieoficjalna czeska strona o serii gier
• Oficjalna strona o Raymanie

Oprócz tego gra dzieli się na 3 tryby:

Kontrowersje

Kiedy firma Ubi Soft podała do informacji, że powstaje nowa gra z Raymanem wieść została przyjęta bardzo dobrze. Problemy rozpoczęły się, kiedy podano do informacji, że w grze nie będzie oryginalnych przeciwników, tak jak w poprzednich częściach (Mr. Dark, Robo-piraci i Mroklumy), a przeciwnikami będą tylko szalone Króliki zwane już wtedy jako Kórliki. Miały one opanować Rozdroża Marzeń, a Rayman miał je niszczyć za pomocą nowych mocy, które oferowały moc bazującą na muzyce – dawały strój wiążący z daną muzyką i broń. Oprócz tego Rayman pierwotnie miał współpracować z którymś ze swoich poprzednich głównych przeciwników (Brzytwobrody albo Andre), aby zniszczyć Kórliki i uratować dziewczynę Raymana. Koncepcja ta została różnie odebrana – niektórzy myśleli, że to bardzo dobry pomysł, inni z kolei krytykowali grę głównie za postać Kórlików – niektórzy sądzili, że Ubi Soft po prostu ma problem z wymyśleniem oryginalnych przeciwników i idzie na łatwiznę. Jeszcze inni myśleli, że wydanie takiej gry może przynieść szkodę postaci Raymana.

• Michel Ancel był „ojcem” Raymana – to on go stworzył i pracował przy każdej grze z tej serii aż do tego momentu.
• Fakt, że gra stała się serią minigier, wykorzystującą Raymana jako środek marketingowy, spowodował całkowite obniżenie sławy Raymana oraz jego reputacji na arenie gier komputerowych – „Rayman Raving Rabbids” stało się grą typu party, w którą można grać ze znajomymi w czasie imprezy.
• Niektórzy fani (zwłaszcza fani z Polski) nazwali Ubi Soft oszustami w związku z niedotrzymaniem wielu obietnic. Wśród tych obietnic było pojawienie się dziewczyny Raymana, niektórych postaci z poprzednich gier, dodanie zwierząt itd.

Ranga Raymana na świecie spadła już całkowicie w listopadzie 2007 roku, w momencie wydania sequela omawianej tutaj gry, czyli Rayman Raving Rabbids 2. Rayman w tej grze właściwie nie występował i pełnił rolę chwytu marketingowego.

• Dick Dale – Misirlou
• Chic – Good Times
• Cyndi Lauper – Girls Just Wanna Have Fun
• Naughty By Nature – Hip Hop Hooray
• Ritchie Valens – La Bamba
• Mark Griskey – Dark Iron Bunnies
• Mark Griskey – The Butcher Deejay
• Ludwig van Beethoven – Ubisoft Montpellier Choir (Oda do radości wykonywana przez Kórliki)

Wersja gry na Game Boy Advance i Nintendo DS

Porównując wersję gry na Wii i inne konsole z tą na Game Boy Advance I Nintendo DS, znajdziemy dużą różnicę. W wersji na Game Boy wykorzystano koncepcję Michela Ancela, a w wersji na pozostałe platformy koncepcję Ubi Softu (więcej w dziale Kontrowersje). Gra została wydana tutaj jako gra zręcznościowa, Kórliki odgrywały taką samą rolę jak Mroklumy, czy Robo-piraci w poprzednich częściach oraz wystąpiły bossy w postaci dużych, białych odpowiedników kórlików Serguei. Ostatni boss był jednak nie białym Sergueiem, lecz dużym robotem w kształcie Kórlika, który strzelał laserami oraz wypuszczał kilka małych, fioletowych kórliczków (miał występować w pierwotnej wersji gry na pozostałe konsole).

Rayman: Szalone Kórliki

Rayman Szalone Kórliki (ang. Rayman Raving Rabbids) – platformowa gra komputerowa z serii gier o Raymanie wyprodukowana w 2006 roku przez firmę Ubi Soft. Gra była tytułem startowym konsoli Wii, ale również została wydana na platformy PC, Game Boy Advance, PlayStation 2, Nintendo DS i XBox 360.

W grze występowały takie postacie jak Murfy, Teensy, Globox i Ly oraz myśliwy z pierwszej części gry Rayman. Poza tym powrócił wątek lumsów. Rayman również tutaj posiadał specjalne moce – dostawał je w różnych postaciach i w dowolnej chwili mógł zmienić postać, aby uzyskać moc. Nie potrzebował do tego żadnej puszki itd. Rayman mógł się tutaj zmieniać w punka, gitarzystę i wielbiciela muzyki Disco.

• tryb fabularny – przechodzimy grę według dni (opis wyżej),
• tryb punktowy – wykonujemy mini-gry w celu pobicia rekordów. Aby odblokować dane plansze trzeba ukończyć je w trybie fabularnym,
• tryb rodzinny – jest to wersja trybu punktowego dla kilku osób (max. 4).

Stroje i muzyka

Stroje

Za dobrze wykonane dni (w sensie wykonania wszystkich misji) dostajemy stroje:

Muzyka

W grze występują też piosenki(w wykonaniu kórlików), które możemy odblokować w części przygodowej. Są to:

Opis gry

Plansze, jako dni (tryb fabularny)

Mimo iż każdego dnia musimy wykonać cztery (lub trzy, lecz wtedy nie dostajemy nagrody w postaci nowego stroju lub utworu muzycznego w wykonaniu kórlików) zadania, plus walka finałowa, to za każdą pracę jest nagroda: przepychacz do muszli klozetowej… Lecz pomysłowość naszego bohatera go nie opuszcza: trzeciego dnia zauważa, że przepychacze można przyssać do ściany w jego celi, coraz wyżej i w ten sposób dojść aż do okna, które jest wysoko. Od tamtej pory musimy przejść 15 dni (75 zadań) i w ten sposób utorować sobie drogę do ukochanego okna i uciec od kórlików.

Jeszcze większą kontrowersję spowodowała sytuacja, kiedy to Michel Ancel został odsunięty od pracy nad tą grą i przedstawiono inną koncepcję, która została wykorzystana w grze. Ta nowa koncepcja zapowiadała stworzenie gry jako zbioru minigier, w których Rayman będzie wykonywać zadania dla Kórlików. Usunięto pomysł stworzenia dziewczyny Raymana, dodania zwierząt do gier, które bohater miał ujeżdżać oraz wszystkie inne postacie związane z poprzednimi częściamy gry oprócz dzieci Globoksa oraz wszystko, co ma związek z grą zręcznościową. Fani uznali to za głupotę ze strony firmy z trzech powodów:

• Rayman – strój, który otrzymujemy od razu na początku gry
• Gothic – strój w stylu metalu i punk.
• Granny – strój w stylu emerytki
• DJ – strój charakteryzujący wielbicieli muzyki techno
• Bunny – strój, dzięki któremu Rayman może upodobnić się do Kórlików
• Disco – strój charakteryzujący lata 80., gdzie wyróżniała się muzyka disco – włosy w stylu afro, różowe stroje i symbole hipisów.
• Rock'n Roll – strój ten upodabnia Raymana do Elvisa Presleya
• Gangsta – strój w stylu rapu
• Carramba – strój upodabniający bohatera do mieszkańca Meksyku
• Raymaninho – typowy strój piłkarza parodiujący Ronaldinho.

W skład ubrań wchodzi: głowa, spodnie, ręce i tułów razem, okulary oraz buty, które można mieszać tworząc swego niepowtarzalnego Raymana.

Jak wspomniano wcześniej każdy dzień ma 4 zadania plus finał, który jest istotny, gdyż bez niego nie przejdziemy dnia. Warto wiedzieć, że finał to najczęściej strzelanina z pistoletu na przepychacze lub jazda na wielkich dzikach. Każde zadanie jest na czas i na punkty, dzięki którym je przechodzimy. W taki oto sposób zdobywamy popularność u kórlików, za co nas lepiej traktują – z czasem zmienia się wystrój celi bohatera, a w oknie nad celą zaczyna pojawiać się grupa jego fanów.

Fabuła

Pewnego dnia Rayman i dzieci Globoksa wybrali się na piknik. Nagle dzieci Globoksa zniknęły, a na ich miejscach pojawiły się dziwne stworzenia bardzo podobne do królików. Były to Kórliki. Rayman zostaje złapany przez jednego z nich: ogromnego Serqueia i zabrany do celi znajdującej się pod stadionem kórlików. Rayman od tego czasu staje się niewolnikiem tych stworzeń i codziennie ma je zabawiać wykonując szereg różnych misji (minigier). W zamian kórliki wypuszczają każdego dnia jedno w dzieci Globoxa.